İlk sonuç
40 kişiden 26’sı, yani %65’i, son düğmeye kadar devam etti. Öğrenci aslında deneyle anlaşmış bir oyuncuydu ve şoklar gerçek değildi; ama katılımcılar bunu bilmiyordu.
Bugün ne biliyoruz
2009’da Jerry Burger deneyi etik sınırlar içinde, 150 voltta durdurarak tekrarladı: Katılımcıların %70’i 150 voltu geçmeye hazırdı. Milgram’ın aynı noktadaki oranı %82,5’ti ve fark anlamlı değildi. Öte yandan Milgram’ın arşivini inceleyen araştırmacılar, deneycilerin zaman zaman senaryonun dışına çıktığını ve bazı katılımcıların şokların gerçek olduğundan şüphelendiğini gösterdi. Milgram’ın kendi çeşitlemelerinde de itaat oranı koşullara göre büyük ölçüde değişti.
Şaşırtıcı olan
Deneyden önce Milgram’ın görüştüğü psikiyatristler, son düğmeye kadar gidenlerin binde bir civarında kalacağını tahmin etmişti.
Kaynaklar
- Milgram, S. (1963). Behavioral study of obedience. Journal of Abnormal and Social Psychology, 67(4), 371–378. doi.org/10.1037/h0040525
- Burger, J. M. (2009). Replicating Milgram: Would people still obey today? American Psychologist, 64(1), 1–11. doi.org/10.1037/a0010932